رئیس جمهوری برای تدارکات

با اعلام تصمیم محمد خاتمی برای ورود به رقابت های انتخابات ریاست جمهوری پیش بینی نتیجه احتمالی این انتخابات، دیگر به سختی گذشته نیست. ایرانیان پس از کابوس احمدی نژاد پذیرای هر احتمال بهتری خواهند بود. نیازی به تبلیغات آنچنانی هم برای خاتمی نیست. این ملت چیزی را به خاطر نخواهد آورد.

فرصت های نوسازی ایران یکی پس از دیگری از بین رفت. سرمایه عظیم دوم خرداد همراه با امید و اعتماد ملتی، دربی مبالاتی ها و بی ارادگی های امثال خاتمی سوخت. پایان تخاصم پرهزینه ایران و آمریکا که با عذرخواهی تاریخی آلبرایت کاملا ممکن و میسر بود، با اهمال حضرت خاتمی برای سالها به تعویق افتاد. فرار کودکانه خاتمی از مقابل کلینتون در سازمان ملل هم خاطره ای نیست که به این زودی ها فراموش شود. نفت 150 دلاری هم که با مدیریت های فراموش نشدنی جانشین خاتمی خود تبدیل به تهدیدی اقتصادی شد.

ولی خاتمی برای چه برگشت؟ برگشت تا دوباره تدارکاتچی حکومت شود؟ برای اینکه بحران های  نه روزه تبدیل به الم شنگه های روزانه شود؟  چه برنامه ای ویا بهتر بگویم چه مجوزی برای مقابله با ایجاد وزارت خانه ها و دستگاه های موازی دارد؟ توسعه سیاسی چه خواهد شد و مهمترین نکته اینکه چه برنامه ای برای اقتصاد دارد.

خاتمی خواهد آمد و ما مثل یک دانش آموز مردودی حداقل چهار سال از زندگیمان را دوباره تجربه خواهیم کرد. آقای خاتمی شما دوباره رئیس جمهور خواهید شد. ولی امیدوارم جانشین بعدی شما صفارهرندی نباشد.

جنگ با بالاترین یا قمه کشی در تاریکی

امروز درست در همان روزی که جمهوری اسلامی ماهواره هوا کرد بالاترین از کار افتاد. همزمانی معنی داری بود. مردان خامنه ای همزمان هم برای آمریکا خط و نشان کشیدند، هم برای آمریکا نشینان.

مشکلی که جمهوری اسلامی با جایی مثل بالاترین دارد انتشار بی واسطه نظرات ایرانیان است. چمهوری اسلامی با مخالفین منفرد هیچ مشکلی ندارد ولی جایی مثل بالاترین و مخصوصا قسمت نظرات آن برایشان غیرقابل تحمل است. تبادل نظر در محیطی آزاد مسلما نتایج دلخواه اسلام کاران ایرانی را به بار نخواهد اورد.

حمله به بالاترین هم در همان امتداد دادگاه مطبوعات و یا کشتار نویسندگان است. ولی واضح است که برخورد با پدیده هایی مثل بالاترین به آسانی دستگیری روزنامه نگاران و یا جریمه مدیران مسئول یا حتی پارازیت های ماهواره ای نیست.

آنها وارد جنگ با کسانی شده اند که قابل پیگیری و تهدید کردن نیستند. دشمنان جدید جمهوری اسلامی بی آنکه هزینه چندانی بدهند سانسور را به بازی می گیرند. فرض کنیم که موفق شوند که بالاترین را برای همیشه از کار بیندازند، با بالاترین هایی هر لحظه امکان ایجاد دارند چه کار خواهند کرد؟ برای ایجاد بالاترینی جدید کسی منتظر مجوز نشر وزارت ارشاد نمی ماند.